inat sonbaharın diğer adıdır

inat sohbarın diğer adıdır,
döker kalbin yapraklarını
tökezletir seni dikkat et
sökemezsin sonra çapaklarını
temiz bir duygu vardı
aşktı sana hayat veren
bahardı gözlerinden akan yaş
inat sonbaharın diğer adıdır
solarsın yavaş yavaş.

tek bir söz, bir tek adım
bir dudak bestesinde
yankılanırken adın.

bir hapis odası kalbim
dört duvarları sensin
bırak duygularını
bırak ta hepsi gelsin.

temiz bir duygu kaldı
hatırlar gibiyim ben de.

inat sonbaharın diğer adıdır
çürütür kalbinin damarlarını
güneşler bile ısıtamaz
o gülen yanaklarını.

siyahı sevmek niye?
neden bu içe dönüş.
oysa bir bahara eş,
yüzündeki bir gülüş.
kalırsın hayal ile
bakarsın hepsi bir düş(müş).

inat sonbaharın diğer adıdır
döker kalbinin yapraklarını
inat sonbaharın diğer adıdır
temizleyemezsin sonra
kalbinin çapaklarını.


Doğan TELKESEN
(efkarlisair)
23.08.2009

istanbul

istanbul,
ömrümün tek
ve gerçek sevdası
ruhumu kanatlandırıp uçuran
ve masalsı.
sözlerimin ardında
gizlediğim aşkımsın,
istanbul sensin
kalbimin başbelası.

…

istanbul
deli boran
koptum seni sevince
gördüm martılarını
minarelere hayran
ayrı bir sukunet var sende
istanbul
deli boran
gürültün bile güzel
kalabalık sokaklar
bu güneş sana mahsus
sana mahsus şafaklar.

 

Doğan TELKESEN
(efkarlisair)

istediğim gibi

yazarım,
çizerim ahvalimi.
 
şikayetim ortada,
duyurup şu halimi.
 
yadsırım
ters gelen durumları.
 
kanıksarım
bana uyan halini.


Doğan TELKESEN
(efkarlisair)

istemem sensiz

istemem olmadığın bir anı, bir günü ve dünyayı.
ne zaman alsın beni senden, ne güneş sen olmadan doğsun istemem.
gül yaprağı narinliğindeki yüreğim atsın istemem sen yokken.
ağladığımı da duysun yeraltı dünyaları,
boğulduğumu hıçkırıklara.
soğuk olsa, yağmur ve tipi.
ve gözlerim görsün de istemem sensizliği.
hissetmesin tenim başka bir eli.
boşluklarda kalayım.
ben sensiz ne olayım?


Doğan TELKESEN
(efkarlisair)

isyanım

serabına sarılıp, kanıp bir bedevice.
tarifinden muzdarip, acım içimde, ince.
güneş batıp ülkemden, gün beni terk edince.
 
doğruları dışlayıp, hayalle avunarak.
tüm gerçeklerden kopup, bir hülyaya dalarak.
aynalardaki aksi, asıl suret sanarak
ve fakat yanılarak, üstelik yanıltarak.
 
üç beş sözün büyüsü, insafına sığınıp,
üç beş güzel yüz görüp, keramet bende sanıp,
ve aslında "yalancı" tebessümlere kanıp.
 
serabını arayan, yoksul ruhlu dilencin.
feryat figanla Arş'ı, tüm evreni inlettim.
olmadım asla sensiz, olamadı sevenim.
bir alçak kimliğinde ruhumda dolaşarak.
 
dokunup ezelinde, kalbimin sevdasına,
başımı feda ettim, BAŞKA BAŞ'lar YAS'ına.
hele bazen aldanıp, sahte esbaplarına.
bana değer veriyor, seviyorlar sanarak.


Doğan TELKESEN
(efkarlisair)

işte yandım

gül de yanar demiştim ya,
sende bir gül görmüştüm ya,
seni ne çok sevmiştim ya,
inanmadın, işte yandım.

gönlüm çöldü su vermedin,
günler geçti bir gülmedin,
bana "sevgilim" demedin,
duyamadım, işte yandım.

kanar iken kalbim yalnız,
ruhum sessiz ve de ıssız,
şiirlerim artık sözsüz,
yazamadım, işte yandım.

aşkı tatmak yasak bana,
çığlığım ancak duyana,
aşık olmuştum ben sana,
anlamadın, işte yandım.


Doğan TELKESEN
(efkarlisair)
24.01.2010

kabus

 

 
BİR "KABUS"A UYANDIM
KAVGALIYIM GECEYLE
ÖMRÜM SANKİ BİR KABUS
YAŞADIM BİLMECEYLE.
 
BİR "KABUS"A UYANDIM
ÇIKIŞI UZAKLARDA
LABİRENTLİ BİR ÖMÜR
SON DURAK MEZARLIKTA.


Doğan TELKESEN
(efkarlisair)